

Rozwój procedur diagnostycznych w ramach Wojewódzkiego Ośrodka Leczenia Niewydolności Serca.
Informacje o projekcie
- Tytuł
- "Rozwój procedur diagnostycznych w ramach Wojewódzkiego Ośrodka Leczenia Niewydolności Serca"
- Oś priorytetowa 1
- Rozbudowa i modernizacja infrastruktury służącej wzmacnianiu konkurencyjności regionów
- Działanie 1.3
- Regionalna infrastruktura społeczna
- Poddziałanie 1.3.2
- Regionalna infrastruktura ochrony zdrowia
- Program Operacyjny
- Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego
- Fundusz
- Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego i Europejski Fundusz Społeczny
- Instytucja Zarządzająca
- Zarząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego
- Beneficjent
- Szpital Uniwersytecki Nr 2 im. dr. Jana Biziela w Bydgoszczy
- Czas trwania projektu
- 25 marca 2005 r. - 30 grudnia 2005 r.
- Podpisanie umowy
- 9 luty 2005 r.
- Finansowanie projektu
- Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego - 4.164.575,25 zł (75%)
Budżet woj. kujawsko - pomorskiego - 1.388.191,75 zł (25%)
Przedmiotem projektu był zakup:
- angiografu umożliwiającego wykonywanie hemodynamicznych badań inwazyjnych u chorych z zaawansowaną niewydolnością serca, badań koronarograficznych i koronaroplastyki, a także chirurgicznych procedur wewnątrznaczyniowych
- echoultrsonografu z sondą przełykową i śródnaczyniową z możliwością wykonywania badań przezklatkowych (TTE), przezprzełykowych (TEE) i śródnaczyniowych (IVUS) w sposób celowany poszerza możliwości diagnostyczne w grupie chorych z niewydolnością serca.
Projekt zakładał również modernizację pomieszczeń obejmującą:
- roboty budowlane (modernizację pomieszczeń przebieralni, śluz i łazienek; konstrukcji stalowej kardiografu; świetlików dachowych; wymianę posadzek; wymianę stolarki okiennej i drzwiowej; licowanie ścian płytkami - glazura; wykonanie przedsionka i schodów zewnętrznych),
- termomodernizację,
- instalacje wodno-kanalizacyjne,
- instalacje elektryczne,
- instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne,
- instalację gazów medycznych.
Zwiększająca się ilość zachorowań na niewydolność serca oraz rosnące wymagania odnośnie procedur wykonywanych w ramach kwalifikacji do leczenia przy pomocy przeszczepów serca wymagało dostosowania aparatury do poziomu zgodnego z wymogami. Poprawa diagnostyki chorych ze skrajną niewydolnością serca z jednej strony pozwoliła na przeprowadzenie badań u ciężej chorych pacjentów bez konieczności transportowania ich do innych ośrodków, z drugiej zaś strony na dyskwalifikację chorych, którzy ze względu na zaawansowanie choroby układu krążenia nie nadają się już do przeprowadzenia przeszczepu.
W ramach powołanego Wojewódzkiego Ośrodka Leczenia Niewydolności Serca i wnioskowanego przedsięwzięcia przy zakupie angiografu kierowano się następującymi przesłankami:
- diagnostyką hemodynamiczną (cewnikowanie serca), która jest obecnie uważana za niezbędną w kwalifikowaniu chorych do przeszczepu serca;
- możliwością wykonywania obydwu procedur tj. cewnikowania serca oraz koronarografii w ramach jednej pracowni,
- jednoczesnym wykonaniu zabiegów tego typu, które jest znacznie mniejszym obciążeniem emocjonalnym dla chorych,
- oszczędnościami wynikającymi z jednorazowego przygotowania pacjenta i jednokrotnego zużycia sprzętu jednorazowego.
Chorzy wymagający badań angiograficznych w szczególności przed poważnymi zabiegami naczyniowymi, mogli by w tym samym czasie być poddawani badaniom koronarograficznym. Zakup echokardiografu stanowi cenne uzupełnienie możliwości diagnostycznych w wielu jednostkach chorobowych znacząco podnosząc dokładność oceny funkcji sztucznych zastawek oraz innych struktur serca. W grupie chorych z niewydolnością serca echokardiografia przezprzełykowa pozwala znacząco ocenić możliwości naprawy zastawek szczególnie ważna jest ocena zastawki mitralnej, której niedomykalność spotyka się w znaczącym odsetku przypadków uszkodzenia lewej komory (strukturalnego podłoża niewydolności serca).
Celem projektu było przygotowanie wysokospecjalistycznej bazy ukierunkowanej na diagnostykę i leczenie chorych z niewydolnością serca. Na podkreślenie zasługują prognozy przewidujące stały wzrost zachorowań na niewydolność serca, który będzie utrzymywał się pomimo spodziewanego zmniejszenia tempa wzrostu zachorowań na chorobę niedokrwienną serca i spodziewanej poprawy leczenia pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Ci chorzy stanowią główne grupy, spośród których wywodzą się pacjenci z niewydolnością serca Powszechnie akceptowane jest rozwijanie strategii leczenia interwencyjnego choroby niedokrwiennej serca, podczas gdy odległe prognozy przewidują stopniowe zmniejszenie ilości zachorowań na chorobę wieńcową. Zachorowalność na niewydolność serca będzie w ciągu najbliższych dziesięcioleci wykazywała stałe dynamiczne tendencje wzrostowe, a baza specjalistyczna przygotowana do diagnozowania i leczenia chorych z zaawansowaną niewydolnością serca dotychczas praktycznie prawie nie istnieje. Tym bardziej zasadne staje się powołanie ośrodka wysoko specjalistycznego przygotowanego do diagnostyki i leczenia tej grupy pacjentów.